در جریان یکی از بازیهای تیم ملی ایران در برابر یک تیم درجه سه شرق آسیا اتفاق جالبی رخ داد.تیم ایران با سه گل از حریف جلو بود و کاملا برحریف برتری داشت،مرتضی کرمانی مقدم که آن زمان از ستارگان با تکنیک فوتبال ما بود با دریبل زدن بازیکن حریف و عبور دادن توپ از بین پای او شروع به روپایی زدن کرد و به اشکال مختلف این بازیکن را جا گذاشت.

درست یک دقیقه بعد تابلوی تعویض بالا رفت،دهداری  این ستاره تیم ملی را از زمین بیرون کشید.کرمانی مقدم ابتدا فکر کرد او را برای اینکه مصدوم نشود تعویض کرده ولی هنگام خروج از زمین دهداری به او گفت تورا تعویض کردم چون بازیکن حریف را تحقیر کردی.

پرویز دهداری سال ۱۹۸۸ و در جریان جام ملتهای آسیا به میزبانی دوحه در غیاب ۱۴ستاره تیم ملی که در مخالفت با ایشان از این تیم خداحافظی کرده بودند تیم ملی را به مقام سوم آسیا رساند.آن تیم پر بود از ستاره های آتی فوتبال ایران چهره هایی که آن زمان کمتر کسی آنها را می شناخت...دهداری به آن جوانان اعتماد کردتا آنها پدیده فوتبال ایران و آسیا شوند.

اما ما کاری به مقام سومی آسیا که کمتر از قهرمانی نبود نداریم.و دهداری را با خصوصیات اخلاقیش به یاد می آوریم البته دقیقا همان چیزی بود که خودش می خواست.او به شاگردانش گفته بود:مهم نیست اگر نتیجه را ببازیم ،هیچ اشکالی ندارد اگر زحماتی که در این چند ماه اخیر کشیدیم از بین برود.از شما میخواهم که اخلاق را نبازید.به داور اعتراض نکنید،با بازیکنان حریف درگیر نشوید ، به تماشاگران احترام بگذارید،مطمئن باشید در این صورت اگر شکست هم بخورید،بـــــرنده هستید.

در یک روز که تیم ملی ایران در دیدار دوستانه میزبان ژاپن بود،مردم در ورزشگاه آزادی که از نحوه بازی ملی پوشان ناراضی بودند با گلوله های برفی از خجالت آنها درآمدند.پرویز دهداری ۲۰ دقیقه کنار زمین ایستاد تا گلوله های برف را به سمت او پرتاب کنند و به بازیکگنان صدمه نزنند.بازی ۲بر۲ تمام شد و یکی از گلوله های برفی به صورت آن مرحوم برخورد کرد.سالها بعد همانهایی که آنروز بازیچه دست دیگران شده بودند و برف پرتاب می کردند به این باور رسیدند که فوتبال ما معلمی مثل دهداری می خواهد.

یادش گــــرامی باد